รากเหง้าเดียวกันแห่งต้นตระกูลไท...

[ซุนปิน]

- ถ้าจะดูจากภาษาพูด และเขียนแล้วจะเห็นได้ว่า กลุ่มที่มีรากฐานในการใช้ศัพท์และภาษาที่เหมือนกัน ได้แก่...
1. กลุ่มเชียงแสน : ได้แก่กลุ่มคนไทย กลุ่มอู้คำเมือง ไทขาว ไทดำ ไทฮ่างตง ไทแดง ไทพวน ตูลาว
2. กลุ่มลาว-ผู้ไท ได้แก่ ลาว ญ้อ ผู้ไท ไทอีสาน
3. กลุ่มไทพายัพ ได้แก่ ไทอาหม ไทอ้ายตน ไทคำตี่ ไทคำยัง ไทพ่าเก ไทขืน(ไทเขิน แถบแม่น้ำเมาเมืองรุ่ยลี่) ไทใหญ่ ไทลื้อ ไทเหนือ
4. กลุ่มอื่นๆได้แก่ ไทปายี ไทถาน ไทยอง ไทหย่า ไทจ้วง ไทนุง ไทต่าย ไทตุรุง ไทนาง ไทปูยี ไทใต้ ไทโคราช เป็นต้น

- แต่ถ้าดูจากแบบวิถีชีวิต ขนบธรรมเนียมประเพณีวัฒนธรรมต่างๆ...เราก็ไม่ได้แตกต่างกันมากนัก....ก็คงไม่ต่างจากในประเทศจีนที่มีหลายร้อยชนชาติที่พูดไม่เหมือนกัน เพียงแต่จีนมีตัวอักษรที่เขียนคำเดียวกันแต่ออกเสียงตามแต่ละภาษาท้องถิ่น...แต่สำหรับคนไท เราส่วนใหญ่ใช้ศัพท์เดียวกัน...แต่สำเนียงอาจผิดเพี้ยนกันไปบ้าง...

เมื่อรากเหง้าบรรพชนของคนไท...เราต่างก่อเกิดจากรากเหง้าเดียวกัน...แล้วเราจะดูดายรังเกียจเหยียดหยาม...ดูถูกดูหมิ่นกับพี่น้องที่ร่วมสายโลหิตกันมากระนั้นหรือ....เมื่อเราต่างก็คือคน ไท....