มิตรภาพบนผืนแผ่นดินเดียวกัน

เช้าวันรุ่งขึ้น พวกเราพากันไปที่สนามบินของเมืองเชียงรุ้ง เพื่อบินไปที่คุนหมิง เครื่องบินดีเลย์และจะออกบินในช่วงบ่าย ก็เลยถือโอกาสกลับเข้าตัวเมืองอีกครั้ง เพื่อไปนวดแผนโบราณในตัวเมืองช่วงนี้เป็นเทศกาลปีใหม่ของชาวไท ก็เลยมีการหยุดงานกันเพื่อเล่นสงกรานต์

ที่ร้านเสริมสวยในเมืองเชียงรุ้ง พอดีมีอยู่ร้านหนึ่งเขาเปิดทำงานก็เลยให้สาวๆเขาไปนวดกัน ส่วนข้าฯเองก็นอนรอ เพราะขี้เกียจจะนวด หลังจากนวดเสร็จก็ยังมีเวลาอีกนานก็เลยนั่งรถตะเวนดูเขาเล่นสงกรานต์กัน จากนั้นก็กลับสนามบิน

เครื่องบินบินจากเชียงรุ้งไปถึงค… Continue

ไหนๆก็ยังไปไม่ถึงเมืองรุ่ยลี่สักที ข้าฯก็ขอเล่าเรื่องอื่นต่อ...
บิดา ของแม่นางที่ข้าฯกล่าวถึงนั้น ปัจจุบัน ท่านพำนักอยู่ที่อเมริกา ท่านเป็นประธานสมาพันธ์ไทลื้อโลก และเป็นประธานที่ปรึกษาตำรวจของอเมริกาในกิจการอาเชี่ยน ท่านขอลาออกแต่เขาไม่ให้ออก

ส่วนแม่นางนั้น ก็ประกอบธุรกิจด้านอัญมณี ในอเมริกา และนางเองก็เป็นประธานกองทุน ที่รณรงค์หาเงินทุนในการส่งเสริมให้คนสิบสองปันนา ไทย และลาว ไปเรียนต่อจนถึงระดับปริญญาเอก ทั้งที่สำเร็จไปแล้วและกำลังศึกษาอยู่ ก็ประมาณ 70-80 คน

เกี่ยวกับเรื่องนี้ข้าฯ แนะนำว่าใ… Continue

คณะที่เดินทางไปด้วยกันเรียกว่าเป็นชุดทรหดจริงๆ เว้นแต่ข้าฯคนเดียว คือ แม่นางอีกคนก็เดินทางมาจากไอโอวา อเมริกา , ส่วน ธุอ้าย(ภาษาลาวหมายถึง ท่านพี่)อีกท่านก็มาจากเมืองตูริน ฝรั่งเศส สำหรับแม่นางที่ข้าฯกล่าวถึงก็มากับบิดาของนาง พร้อมกับสามีของนาง ส่วนน้องชายนางที่มาพร้อมกันจากอเมริกาไปเที่ยวที่เชียงใหม่ ไม่ได้มาด้วย เพราะอาจจะมาหลายครั้งแล้วก็ได้แต่ข้าฯเจอเขาหลังจากข้าฯกลับจากจีนและเจอเขาก่อนเขากลับอเมริกา เขาบอกว่าไปอัดซีดีเพลงไว้ที่เชียงใหม่เอาไปแจกที่วัดในอเมริกาให้ขายทำบุญว่างั้นเถอะ....เสียงร… Continue

การแข่งเรือที่เชียงรุ้งก็จัดขึ้นที่ตัวเมืองนั่นแหละบริเวณ สะพานแขวน คือเป็นสะพานขึงแบบ 2ระนาบ ถ้าดูภาพสไลด็โชว์ที่ข้าฯนำมาเสนอก็คงเห็น สะพานนี้ข้ามแม่น้ำโขงที่ไหลผ่านตัวเมือง ซึ่งเป็นสะพานอีกแห่งที่ข้ามแม่น้ำโขง

ในช่วงเย็นเราก็ไปทานอาหารไทลื้อกันที่ร้านอาหาร ติดริมแม่น้ำโขงใกล้กับสะพานแขวน ที่อยู่อีกฟากของตัวเมือง ร้านอาหารไทลื้อจะมี สาวๆแต่งชุดไทลื้อจำนวนมากมาคอยต้อนรับและคอยบริการตามโต๊ะต่างๆ
อาหารทางร้านจะจัดมาให้เป็นชุดๆเลย คือจะเป็นพวกผักเป็นหลัก มีน้ำพริกมั่ง เป็นพวกแกงรสชาติแบบอาหารเหนือ… Continue

( ตอนที่1)
“ สวัสดีพี่” เสียงคุ้นหูจากนางผู้หนึ่งซึ่งไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนและเวลาใดก็ยังจำได้เสมอดังขึ้น
“อ้าวมาถึงไทยเมื่อไหร่” ข้าฯถามแม่นางคนนั้น
“ เปล่า..โทรมาจากอเมริกา” แม่นางตอบ
“ พี่พรุ่งนี้ไปจีนด้วยกันนะ บุ๊คตั๋วที่เอเจนซี่ทัวร์ที่อเมริกา ไว้แล้ว” แม่นางพูดแกมบังคับ ข้าฯจะต้องเดินท… Continue