รุ่ยลี่ เมืองหน้าด่านจีน-พม่า (ตอน 2)

[ซุนปิน]

การแข่งเรือที่เชียงรุ้งก็จัดขึ้นที่ตัวเมืองนั่นแหละบริเวณ สะพานแขวน คือเป็นสะพานขึงแบบ 2ระนาบ ถ้าดูภาพสไลด็โชว์ที่ข้าฯนำมาเสนอก็คงเห็น สะพานนี้ข้ามแม่น้ำโขงที่ไหลผ่านตัวเมือง ซึ่งเป็นสะพานอีกแห่งที่ข้ามแม่น้ำโขง

ในช่วงเย็นเราก็ไปทานอาหารไทลื้อกันที่ร้านอาหาร ติดริมแม่น้ำโขงใกล้กับสะพานแขวน ที่อยู่อีกฟากของตัวเมือง ร้านอาหารไทลื้อจะมี สาวๆแต่งชุดไทลื้อจำนวนมากมาคอยต้อนรับและคอยบริการตามโต๊ะต่างๆ
อาหารทางร้านจะจัดมาให้เป็นชุดๆเลย คือจะเป็นพวกผักเป็นหลัก มีน้ำพริกมั่ง เป็นพวกแกงรสชาติแบบอาหารเหนือของไทยเรา นอกนั้นก็จะมี หมูทอด เนื้อทอดมั่งที่ ข้าฯพอจะรับประทานได้
และมีข้าวเหนียวใส่กระติบไว้ให้ หรือจะเอาข้าวเจ้าก็แล้วแต่

ระหว่างทานอาหาร บรรดาสาวๆก็จะมายืนร้องเพลงอวยพรปีใหม่ และเชิญชวนให้ดื่ม
“ ต๊อกก๊อก” “เซ่ย เซ่ย เซ่ยเซ่ยเซ่ย เซ่ย ” ดังไม่ขาดสาย
“ อยู่ดีกินหวาน สบายดีปีใหม่ทุกผู้ทุกคนเน้อ”
พร้อมๆกับการร้องเพลงหมู่ของบรรดาสาวงามแห่งเมืองเชียงรุ้งก็ดังขึ้นอย่างสดใส

ขณะที่ภายนอกก็เริ่มมีการจุดพลุเฉลิมฉลองปีใหม่ของตัวเมืองเชียงรุ้ง ที่แตกกระจายเหนือสายน้ำโขง มิแตกต่างจากเผ่าพันธุ์ไท ที่กระจัดกระจายไปตามที่ต่างๆภายใต้สายน้ำนี้ที่ไหลผ่าน...

“ รีบทานกันหน่อยนะเดี๋ยว จะไม่ทันไปดูการแสดง ” เสียงน้องที่ทำหน้าที่ไกด์นำเที่ยว ที่จริงแล้วก็เป็นญาติกับแม่นาง น้องคนนี้เป็นผู้ชายเก่งด้านภาษาคือพูดได้ทั้ง ไทย ลาว จีน อังกฤษ และมีบ้านอยู่ที่เชียงรุ้ง ทางแม่นางติดต่อมาให้คอยต้อนรับคณะตลอดโปรแกรม

เราก็นั่งรถข้ามสะพานกลับมาในตัวเมือง ที่โรงละคร พาราณสี น้องเขาบุ๊คตั๋วไว้แล้วเลยไม่ได้ถามว่าราคาตั๋วเท่าไหร่ แต่เข้าใจว่าประมาณเกือบ 800 บาทต่อหัว อัตราแลกเปลี่ยนก็ 1หยวน = 4.9 บาท

การแสดงของนักแสดงที่นี่แสดงได้ดีมาก จะเน้นในลักษณะแบบโรแมนติก และแฟนตาซี
มีหลายฉากที่แสดง เช่น พระสุธน กับนางมโนราห์ , ตำนานทางประวัติศาสตร์ของเมืองเชียงรุ้งเมืองแห่งนกยูงและสายน้ำ,วิถีชีวิตชาวไทลื้อที่ผูกพันกับสายน้ำ เป็นต้น
อืม..ทำเอาเคลิมเคลิ้มกับความงามของสาวนักแสดงจริงๆ...
เสียงขลุ่ยน้ำเต้าดังขึ้น เหมือนเสียงฟรุท พร้อมๆกับ เสียงเพลงจากนักร้องดังขึ้น พาจิตใจล่องลอยไปยังดินแดนแสนไกล...ที่งดงามราวดั่งฝัน...

ภาพประทับใจเหล่านั้นยังติดตรึงตรา หลังการแสดงจบลง เสียดายที่ข้าฯไม่ได้แลกเงินหยวนไว้ก่อนจึงไม่ได้ซื้อ วีซีดี ที่เขาเอามาขายในโรง

หลังจบลงเหล่านักแสดงก็ออกมาให้ผู้ชมถ่ายภาพเป็นที่ระลึกที่ภายนอกโรง การแสดงก็เริ่มตั้งแต่ ราวๆ 2 ทุ่มไปจนถึง5 ทุ่ม แต่เวลาจีนจะเร็วกว่าไทย 1 ชั่วโมง

หลังจากนั้นก็กลับไปพักผ่อนที่โรงแรม เราเปลี่ยนโปรแกรมใหม่ว่าจะอยู่ที่เชียงรุ้งอีกคืน..เพราะทางแม่นางบอกว่าอยากจะไปเยี่ยมญาติผู้ใหญ่

(ยังมีต่อ)